Ik heb een platenlabel met vijf artiesten die niet bestaan

Zomer 2025. Ik lig op een strandbedje en ik ben niet zo’n lezer. Dus ik pakte mijn telefoon en nam een abonnement op Suno, een AI-tool waarmee je muziek maakt. Gewoon om te kijken of ik het kon.

Een jaar later heb ik een platenlabel. Niet omdat ik dat van plan was — omdat iemand erom vroeg. Daarover zo meer.

Wat heb je eraan?

Na het lezen weet je wat er echt komt kijken als je AI-muziek op Spotify wil krijgen: waar je tegen regels aanloopt, waarom klein beginnen het verschil maakt, en waar voor mij de grens ligt tussen een leuk experiment en echte muziek.

Vijf artiesten in drie middagen

Ik ben niet meteen gaan genereren. Eerst drie middagen uitgezocht hoe je Suno goed instelt: per nummer een prompt schrijven die precies de stijl stuurt die ik wilde, en per artiest een eigen genre vastleggen.

Daar liep ik trouwens tegen een grens aan die niemand je vooraf vertelt: zo’n prompt mag niet langer zijn dan 999 tekens. Kwam ik gaandeweg achter. Dus je moet je stijl scherp krijgen in weinig woorden — wat eigenlijk best een goede oefening is.

Toen kwamen de namen: Daisy Blaze, Rico Vance, Suki Neon, Hoshi Pulse en Sora Groove. Vijf artiesten, vijf verschillende genres. En uiteindelijk vijf complete albums.

Superleuk. Maar toen dacht ik: lukt het mij om dit op Spotify te krijgen?

En toen werd ik geblokkeerd

Ik meldde me aan bij een grote distributeur, zo’n partij die je muziek op alle streamingplatforms zet. En ik dacht: zet gelijk een heel album erop.

Opnieuw, maar dan klein

Dus opnieuw. Ik meldde me aan bij een andere distributeur en begon deze keer met één single van Daisy Blaze. Drie weken later stond hij op Spotify. En dat is toch supercool: iets dat op een strandbedje begon, staat gewoon tussen alle andere muziek.

Toen kwam er wel een vraag: heb je een website? Vijf websites bouwen voor vijf artiesten die niet bestaan, daar had ik geen zin in. Dus verzon ik een label: Hikaritracks. Eén site, alle vijf de artiesten eronder. De webbouwer in mij had dat gelukkig zo staan.

Daarna ging het druppelsgewijs: singles één voor één erop, en van Suki Neon inmiddels in één keer het hele album.

De muziek was het makkelijke deel

Hier zit de les die ik overal terug zie komen. Suno maakt de muziek — dat is het punt niet. Het echte werk zit eromheen: weten dat je eerst je prompt en stijl scherp krijgt voordat je genereert. Weten dat er een limiet van 999 tekens op zo’n prompt zit. Weten dat distributeurs regels hebben en dat je die beter eerst leest. Weten dat je klein begint, met één single, en niet met vijf albums tegelijk.

AI maakt het maakwerk snel. Maar de beslissingen eromheen bepalen of het ook ergens komt. Die blokkade was achteraf mijn beste les: niet omdat het leuk was, maar omdat het me dwong het daarna goed te doen.

Ben ik nu muzikant? Nee.

Even eerlijk. Ik hou van muziek, ik luister veel en mijn smaak is breed. Maar dit ging voor mij over de vraag: lukt mij dit? Echte artiesten vind ik echt beter — die hebben een verhaal, een leven achter de nummers. AI-muziek is voor mij meer een subgenre erbij, geen vervanging.

Wat jij hiermee kunt

Heb je ergens een idee liggen dat je nooit probeerde omdat de wereld eromheen te ingewikkeld leek — distributie, regels, platforms? Begin klein. Eén single in plaats van vijf albums. Eén stap, kijken wat er gebeurt, en dan de volgende. De fout die je onderweg maakt is geen mislukking, dat is je leergeld.

Waar ik bij kan helpen

Bij Atisuto Creative help ik ondernemers om AI in te zetten op hun eigen werk: websites, automatisering, en soms een gek zijproject dat ineens serieus wordt. Loop je ergens mee rond? Laat het weten.

En twijfel je of AI-muziek wat is? Luister eens bij Hikaritracks. Wie weet blijft er eentje hangen.

Wat hebben wij ermee gedaan?

Hikaritracks draait nog steeds: de singles gaan er één voor één op en het album van Suki Neon staat compleet online. En de les — eerst snappen hoe het systeem werkt, dan klein beginnen — nemen we bij Atisuto mee in elk AI-project.

Aan de slag

Maarten | Atisuto Creative